| columns |
|
Intro "Menno columns" In de hele wereld, ook die van commercieel vastgoed, is de markt in beweging. Dit biedt nieuwe kansen en mogelijkheden, maar ook risico’s. Vandaar dat de speculanten vrijwel geheel uit de markt zijn verdwenen, wat nog eens extra bewijst dat vastgoed wel degelijk een vak is. Van groot belang is het voor ons te weten wat er bij de gebruikers van onze gebouwen speelt en dus zorgen we ervoor volledig op de hoogte te zijn van zijn van hun behoeftes van morgen, met als doel daar zoveel mogelijk op in te spelen. Buiten kijf dient in het aanbod natuurlijk voldaan te kunnen worden aan zaken als situering, bekabelingopties en/of representatie, waarbij de mogelijkheid van eigen identiteit vaak hoog in het vaandel staat. Verder gaat het bij het nemen van beslissingen over nieuw te betrekken bedrijfsruimten als het goed is niet om de laagste huurprijs. Veel meer dient rekening te worden gehouden met de secundaire voorwaarden. Deze bepalen uiteindelijk wat de huur werkelijk kost en aan kwaliteit biedt. Zaken als voldoende parkeerruimte, nabij openbaar vervoer, kolommenvrije maximaal indeelbare ruimten en, indien van toepassing, voldoende liftpartijen zijn daarbij meestal eerste vereisten. Aandacht voor het binnenklimaat geschonken is een zeer belangrijk issue geworden. Wij realiseren ons dat de meeste huurders geen vastgoeddieren zijn en dus dat de praktische kennis hen ontbeert. Daarom trachten wij om kandidaat, maar ook bestaande huurders, inzichtelijke informatie te verstrekken, die door hun adviseurs kan worden gecontroleerd. Dit kan technisch en/of ruimtelijk, maar ook gewoon financieel zijn. Droge kost, die echter al op papier gauw gaat leven als de invulling gestalte krijgt. Onze actuele maatschappelijke oriëntatie, kunt u inclusief regionale Holland Rijnland impressies teruglezen in de onderstaande columns van Menno Smitsloo uit het zakenmagazine Rijnstreek Business.
"Burgemeester van Katwijk of Leiden de baas over de regio Holland Rijnland?" 11 juni 2010 Burgemeester van Leiden van der Werff bood als historische voorganger van Henri Lenferink tijdens de roerige tijden rond Leidens Ontzet zijn arm ter spijziging van de hongerigen aan. Dat gebaar is toen geapprecieerd, maar er werd geen gebruik van gemaakt. Gelukkig was er vierhonderd jaar geleden sprake van beschaving binnen ons gebied. Nu is er minder respect. De RijnGouwelijn gaat niet door en plots duiken er ongure figuren op, die uit onwetendheid Lenferink daar de schuld van geven. Alsof je dit soort beslissingen als burgemeester zelf kunt nemen. Zij eisen daarvoor als straf niet zijn arm, maar zelfs zijn hoofd als voorzitter van de regio Holland Rijnland op. De Katwijkse burgervader Wienen zou deze rol moeten overnemen. Hierbij scharen zich dan natuurlijk direct enige andere helden en heldinnen uit die regio, omdat zij weer op een ander gebied hun zin niet krijgen. Laten we nu voor eens en voor altijd voor de historie vastleggen, dat Henri Lenferink er alles aan heeft gedaan om voornoemde railverbinding tot stand te brengen. In Arnhem heeft hij als wethouder al ervaring met dit soort zaken en daar een goede naam mee opgebouwd. Trots was hij er enkele maanden terug nog op dat ook met Katwijk een convenant werd gesloten op basis van de zo broodnodige regionale samenwerking. Hier en van de algehele planning van het vervolgtraject, doet hij in het laatst verschenen magazine van Holland Rijnland nog uitgebreid kond.
Plots is daar echter met een lumineus plan D66, dat in Leiden bij de laatste raadsverkiezingen de grootste partij is geworden. Mogelijk was dit ingegeven doordat de partij nog steeds teert op het geblaas van haar voormalige wethouder Alexander Pechtold, die bij gebrek aan zwaartekracht ook landelijk als een komeet omhoog is geschoten. Hij heeft het in Leiden destijds bereikt met het verkopen van puur gebakken lucht. Zoals hij toen zelf in het Leidsch Dagblad liet optekenen, ging hij naar een VVD-bijeenkomst in blazer en naar de PvdA in spijkerbroek. Naar D66 zelf ging hij in de kleren van de keizer, ik moet namelijk de eerste persoon nog horen die van hem in de Sleutelstad een enigszins indrukwekkende prestatie in die tijd heeft ervaren. Hij had het niet over de kleding waarin hij de hardwerkende SP’ers bezocht, want daar kwam hij nooit, dat is zijn quasi-intellectuele doelgroep niet. Pechtold kwam niet half in de buurt van collega-wethouder Melanie Schultz, die als wethouder namelijk wel haar nek uitstak en presteerde. Dat D66 Leiden wordt nu ineens zogenaamd consequent, want het heeft haar extra raadszetels verkregen, door de kiezer te beloven om de met de regio gemaakte afspraken niet na te komen, in dit geval de aanleg van de RijnGouwelijn. Het nieuwe college, de coalitiepartners, laat zich hier, God betere het, uit opportunisme op selecteren. Zelfs onze voormalige, werkelijk talentvolle centrummanager Robert Strijk levert plots al zijn principes in, met als ruil dat hij nu als wethouder op het pluche mag plaatsnemen. Hij die jaren één van de grootste voorvechters van de RijnGouwelijn was, is nu helaas ook voorlopig tot buikspreekpop getransformeerd. En zo zorgt D66 er op laffe wijze voor, dat de hele coalitie haar eigen burgemeester, op iets wat hij niet deed, in de regio voor paal laat staan. Een fenomeen, daar de PvdA’er Henri Lenferink één van de weinige geslaagde schoolvoorbeelden is van het stokpaardje van D66. Hij is namelijk “gekozen burgemeester”. En wat roepen de helden uit de regio, dit keer zijn het niet de hongerigen, maar de gefrustreerden:‘’De Katwijkse burgemeester Wienen moet in plaats van Lenferink maar voorzitter van Holland Rijnland worden, want Leiden keert de regio de rug toe’’. Lieve mensen, Wienen moet dat niet op deze wijze, ten koste van zijn collega willen en maakt al deel uit van dat bestuur Hij is pas een uitstekende kandidaat als Lenferink er zijn zakken van vol heeft. Menno Smitsloo "Groot Leiden groots met auto, terugkeer trekschuit en wereldstatus door Giro d'Italia" 20 mei 2010
Trots ben ik als regiobewoner, hoe snel en kundig het huidige college van de hoofdstad van Holland Rijnland al bij zijn aantreden de toon kan zetten. Per slot moeten we voorlopig weer vier jaar rekenen op de voortrekkersrol die het hoort te vervullen en je kunt maar beter direct weten waar we niet, of juist weer wel aan toe zijn.
Menno Smitsloo
"Gebiedsontwikkeling een “fiets” ontwikkeling" 20 april 2010 De bloemetjes komen uit, de vogeltjes fluiten en de tuintjes worden weer barbeknoei-gereedgemaakt. We gaan weer nadenken hoe we ons hier, zolang we nog niet op zomersafari in Verweggistan zijn, zoveel mogelijk binnen Holland Rijnland kunnen vermaken.
De Kaag biedt in het weekeinde recreatiemogelijkheden om te zwemmen, te varen en zelfs om aan strandjes te liggen. Relatief veel mensen van buiten onze regio, vooral uit Den Haag, hebben hier hun (woon)boten al generaties lang op dezelfde plek afgemeerd. De streekbewoner vindt geen ruimte voor zijn jolletje, sloepje, of piraatje of gewoon motorjacht. Waar ze eindelijk gespaard hebben voor eigen nautische trots, kunnen ze geen plek dicht bij huis kopen of huren. De politiek helpt niet bij het oplossen van die nood. In Katwijk is die zeehaven waar nu al zo lang over wordt gepraat, er nog niet, terwijl in Oegstgeest geen gehoor is voor zeker 150 van de duizenden bewoners van Haaswijk / de Morsebel om een plek in de langs deze wijk passerende Haarlemmertrekvaart te betrekken. Hopelijk initieert een nieuw college hier nieuwe kansen. Het wachten is verder op Teylingen. Hier doet zich in de hoek van de Kaag, tussen de golfbaan Kagerzoom en de Merenwijk Leiden, een initiatief voor om een jachthaven met honderden plaatsen te ontwikkelen. Ecologisch gezien natuurlijk een volstrekt verkeerde plek. De uitvoering hiervan zou dan ook een bloody shame zijn en een onherstelbare historische schade veroorzaken. Juist binnen dit gebied is de afgelopen decennia enorm in nieuwe flora en fauna geïnvesteerd. Velen stemden hun wonen op deze locatie af. Het idee is echter goed en verdient zeker de medewerking, om vorm te laten geven op één of meer van de vele andere geschikte locaties binnen deze gemeente aan de plas. Hier een kans voor wethouders die willen laten zien dat zij kunnen doorgroeien, om nu eens aan een echte recreatieve gebiedsontwikkeling te doen.
Dan gaan we voorlopig maar fietsen. Echter, in datzelfde Teylingen word je gratis doodgereden bij een rotonde of oversteekpunt. Daar worden namelijk geen haaientanden toegepast en het gemotoriseerd verkeer heeft in afwijking tot de Leidse regio voorrang op de fietser. Door het mooie groene Warmond, ja, diezelfde gemeente, loopt niet eens een echt fietspad en kun je, zeker op werkdagen, het beste een ambulance achter je laten meerijden. Neem je Leiden als doorsteek naar het Groene Hart, mijd dan vooral de Willem de Zwijgerlaan. Door bouwverkeer wordt de situatie zo vaak gewijzigd, dat er nog slechts sprake is van een steeds veranderende berg aan te overstijgen bouwmassa zonder bewegwijzering. Onbegrijpelijk gezien de politieke signatuur van die stad. De toerist hoeft daar gelukkig weinig van te merken, want als hij gewoon een fiets bij het station huurt en binnen de singels blijft, heeft hij de dag van zijn leven. Ook een trip naar Katwijk en zeker Noordwijk langs de bollenvelden, zal hem bevallen. Ga alsjeblieft niet zomaar op je vélocipède door Leiderdorp en sowieso niet zonder helm. Vooral op de doorgangsroute de Engelendaal, zit je zo in de kansprijzen op haaks over de kop slaan, doordat je voorband in één van de vele gleuven in het wegdek blijft vastzitten. Het positieve is dat al die trajecten er voor gemaakt zijn om met een tank en deels met de mountainbike te nemen. Tevens kan het oplossen van soortgelijke hindernissen alleen maar de regionale samenwerking versterken. Weer een kans dus voor kleinschalige gebiedsontwikkeling.
De column “grootschalige gebiedsontwikkeling” houdt u nog van mij te goed, voorlopig broed ik op nieuwe economisch toeristische trekkers als bungeejumpen vanaf de stadhuistoren in Leiden of zweefvliegen op een hoogte van "Kwaliteit overleeft in Alphen aan den Rijn elke tijd"
Het beste redt het altijd. Een diamant met het goede slijpsel, weinig glessen of insluitsels en de juiste top Wesselton kleur, in het goede formaat van hooguit een kwart karaat, blijft altijd courant en behoudt het meest zijn waarde. Vastgoed aan een hoofdweg met een representatieve gevel, want “kleren maken de man”, voldoende herindelingsmogelijkheden, parkeerplaatsen en een werkbaar klimaat, zal in de markt altijd de voorkeur genieten en voor de eigenaar altijd een beduidend hoger en duurzamer rendement bieden dan inferieure projecten. Goedkoop blijkt, zeker in tijden dat het economisch tegenzit duurkoop. Alphen aan den Rijn groeide met de tijden mee. Het Archeon getuigt hiervan via Prehistorie, de Romeinen en de middeleeuwen, tot wat deze regiostad nu te bieden heeft. Vanuit een beschaving die ver terug gaat, was Alphen altijd al nijver. In die prehistorie bouwde men er al hunebedden en fabriceerde praktische ijzeren voorwerpen. De bedding aan de Rijn bood natuurlijk een ideale logistiek. De Romeinse tijd was er één van wat meer rentenieren, met het vereren van godinnen, ijdelheid en creatief bezig zijn in pottenbakken. Een van de oudst bewoonde gebieden van Holland ontwikkelde zich in wonen, economie en overleven. Zo praktiseerden in de Middeleeuwen de chirurgijnen naast de smeden en kwamen de macho ’s tot hun recht als ridders. Alphen bleef altijd selfsupporting en onaantastbaar en getuigt daar nog steeds van. Anno 2010 wil het gemeentebestuur zich nader toeleggen op specifieke kwaliteiten, waaronder vooral “wonen, werken en recreëren”. Dat laatste valt niet te begrijpen, aangezien Alphen daar fysiek de mogelijkheden toe mist. Wanneer je vandaag de dag in vermaak wilt excelleren, dien je iets bijzonders in huis te hebben wat op zijn minst een streekverzorgend antwoord biedt. Een congreshal of megabioscoop is daarbij niet meer voldoende. Wildwatervaren door middel van turboaandrijving over de Rijn misschien, maar Alphen zou zich toch nog meer moeten toeleggen op wat ze al in huis heeft, namelijk perfecte industriefaciliteiten. Hier zijn nog mogelijkheden voor instellingen die binnen zwaardere milieucategorieën opereren. Zowel de metaal, hout, kunststof, grafische industrie als laboratoria tieren er welig. Ook diverse handelsondernemingen vinden er een passend emplooi. Alphen kent in de “VOA” één van de oudste en best georganiseerde ondernemersverenigingen van Holland Rijnland. Een permanent programma van upgrading van de aanwezige bedrijventerreinen zou de hele regio dienen. Ook in “wonen” is men voldoende geslaagd. Ik weet nog 25 jaar geleden de activiteiten van één van de destijds beste wethouders van Zuid Holland, Gedard van As, die er alles aan deed om de vijftigduizendste inwoner binnen te halen. Inmiddels zijn er 72.600 inwoners te tellen, voor een groot deel gehuisvest in de meest fraaie configuraties met voor nieuwbouwwijken relatief brede straten en lanen. Het historische cirkeltje in kwaliteit en nijverheid is hierbij echter niet overal rond. Zo kun je soms een kwartier ergens rondrijden, zonder in een straat geblokkeerd te worden door verkeer van daar gevestigde bakkers, garagebedrijfjes, meubelmakers of gewoon een smid. Je treft er hooguit enige dienstverlening aan. Hier dient dus nog leven in de straat gebracht te worden. Door de aanwezige moraliteit in nijverheid blijft Alphen echter eeuwig bij de tijd.
Menno Smitsloo
“Stem nu ook landelijk voor belangenverstrengeling!!!"
Na verkiezingen wordt altijd weer verreweg de grootste schade veroorzaakt. Of het nu lokaal of nationaal is, telkens gaat men daarna met een nieuw beleid van start. Ambtenaren verliezen dan hun motivatie, omdat ze dossiers, waar ze jaren aan hebben gewerkt, zo in de vernietiger kunnen gooien. Hierdoor is er vooral geen budget meer voor zorg, onderwijs en infrastructuur. In de vette jaren werd er niet gespaard. De meeste politici willen uitsluitend voor zichzelf scoren. Mijn idee is dat je tot een bestel moet komen waar binnen “een romp” van uit te voeren zaken wordt afgesproken. Na verkiezingen mag daar dan bijvoorbeeld voor hooguit 5 % van worden afgeweken. Uitsluitend nieuwe inzichten kunnen dat veranderen. Een voorbeeld daarvan had De Hogesnelheidslijn kunnen zijn. We zitten anno 2010 opgezadeld met die vele miljarden kostende trein, die vanwege technische ongeschiktheid niet gebruikt wordt. Ook de Betuwelijn voldoet niet aan zijn doel, omdat de Duitsers geen spoor willen aansluiten op de zeven kilometer die wij tot over hun grens aanlegden. In de Leidse regio Holland Rijnland hebben de deze maand verkozen politici hopelijk hun zetel met een aantoonbare staat van staat van dienst verworven, in plaats van met loze beloften. Bij de respectievelijke collegevormingen dient regionaal gedacht te gaan worden. We dienen verder te gaan in samenwerking en het wegnemen van onderlinge tegenstrijdigheden. Het is toch de bloody limit dat de VVD Leiden, overigens tevergeefs, een oproep moest doen, om niet op de VVD Leiderdorp te stemmen, omdat deze laatste de uitvoering van een verkeersplan ad een kwart miljard euro blokkeert. De buurgemeenten van Leiden moeten toch zelf ook verantwoordelijkheid nemen. Je kunt niet alleen maar profiteren van de grote stad, zonder steun te bieden of mee te betalen aan infrastructuur, divers bijzonder onderwijs, het station, de musea, de schouwburg, etc. Je hebt pas recht van spreken als je er ook voor je omgeving bent. Wanneer nu van alles wordt teruggedraaid, stort wat de laatste jaren werd opgebouwd, zo als een kaartenhuis in elkaar. Versterk elkaar juist en erken en benut waar de ander beter in is of meer van in huis heeft, zoals: - Alphen aan den Rijn als de industrielocatie, - Teylingen en Kaag en Brasem voor recreatie, - Noordwijk en Noordwijkerhout voor congressen, - Leiden voor kantoren, kennis en cultuur, - Katwijk voor nijverheid, - Voorschoten en Oegstgeest voor luxe forensen, - Zoeterwoude en Leiderdorp voor woonmalls en - Rijnwoude agrarisch. Zo krijg je een “win win” situatie, waardoor je een vuist kunt maken om mee naar buiten te treden als de grote regio Holland Rijnland, het hart van de Randstad. Hiertoe dient steeds meer een basis van wederzijds vertrouwen te groeien, door elkaar niet met verrassingen te confronteren. Zo ontstaat vanzelf een klimaat waarbinnen ondernemers meer gaan investeren. Lokaal en nu landelijk zal ik blijven stemmen op personen en partijen die oprecht voor het algemene belang gaan. Er dient te worden bestuurd door mensen met kennis van zaken. Teveel schade werd de afgelopen jaren nog gemaakt door “nono’s”. Zij werden verkiezingskandidaat vanuit de kromme gedachte dat je deskundigen moet weren, omdat zij wel eens voor hun eigen zakelijk belang zouden kunnen gaan. Niets is minder waar, buiten de politiek kan een capabel iemand veel meer geld verdienen. Je zit als wethouder of minister namelijk in een glazen huisje, alles wordt tegen het licht gehouden. Wees dus blij als er iemand uit “het onderwijs” op “onderwijs” wil zitten en iemand uit “de projectontwikkeling” op “ruimtelijke ordening” plaatsneemt. Stem dus voortaan altijd voor belangenverstrengeling!
- Veel aandacht voor het bedrijfsleven. De ondernemer neemt het risico en investeert, maar de overheid dient hierbij zoveel mogelijk faciliterend aanwezig te zijn.
Over een jaar spreek ik u verder of Leiden dan in “last” of in “lust” is.
Menno Smitsloo
"Katwijk moet meer trots zijn op zichzelf" 17 november 2009
De gemiddelde Katwijker is uiterst nijver en zeer betrouwbaar. Daarom is het in de regio ook zo ‘n geliefde werknemer, of dat nu voor de productie, bouw of dienstverlening is. Echt een volk van “niet lullen maar poetsen”. Door die bescheidenheid realiseren we ons vaak onvoldoende dat het hier in belangrijkheid de tweede gemeente van de regio Holland Rijnland betreft. Burgemeester Jos Wienen maakt daar niet voor niets deel uit van het dagelijkse bestuur. Het bedrijfsleven laat er van zich spreken, velen realiseren zich niet hoe groot bijvoorbeeld de rederij “Parlevliet en van der Plas’ is. Complete visverwerkende fabrieken laat ze over de wereld varen. Alleen al dit bedrijf genereert een enorme werkgelegenheid. s ‘Lands beste bruggen in klein of middelgroot formaat van Haasnoot ’s Bruggenbouw komen ook uit Katwijk. Uitgevoerd in duurzaam en milieuvriendelijk materiaal als robinia hout of als recyclebaar product sieren zij ons Hollands landschap. De boulevard is nog zo ongerept en authentiek, dat je vanuit de Bollenstreek of Leiden niet ver hoeft te reizen om je in een Engels dorpje te wanen. Gelukkig heeft Katwijk zich niet uit economische motieven overgeven aan het volplempen met ontsierende hoogbouw, zoals we die in Scheveningen en Zandvoort kennen. Daardoor kon bijvoorbeeld een kleinschalige horeca-uitspanning als “het Zwaantje” een icoon en letterlijke rots in de branding blijven. Katwijk wordt dan ook niet geregeerd door massatoerisme, de meeste badgasten huren er een kamer bij particulieren. Katwijk blijft groot in bescheidenheid en wijzigt heel weinig in haar visie. Is het daarom dat de al weer oudere plannen om een zeehaven voor luxe jachten te stichten nog niet genoeg draagvlak vonden. Is het ook daarom dat men tegen een Rijn Gouwe Lijn via de Tramstraat naar de boulevard is? Dat zou jammer zijn, want je moet als onderdeel van een regio met elkaar samenwerken om ook je eigen positie te kunnen handhaven of verbeteren. Meegaan in de vaart der volkeren dus. Dit impliceert dat je niet ontkomt aan het aansluiten op nieuwe verbindingen, of dat nu over de rails of digitale snelwegen is. Die Rijn Gouwe Lijn betekent ook dat de inwoners gemakkelijker in de industrie van bijvoorbeeld Alphen aan de Rijn werkzaam kunnen zijn. Ze zou ook leven in het winkelcentrum brengen. De gerealiseerde architectuur“ de Zwaaikom” onder Tramstraat-niveau aan de oude kades valt uniek te noemen. Horeca, galeries of modeshops komen er echter mede door het ontbreken van een behoorlijke infrastructuur met logische aanlooproutes, niet voldoende uit de verf. Ondanks de Albert Heijn locatie als overloop naar het centrum, ontstaat hiermee toch geen homogeen geheel als kernwinkelgebied. Een gemiste kans. De grotere winkelvestigingen evenals de ludieke kleinschalige vestigingsmogelijkheden voor horeca of mode zijn er wel, maar functioneren niet als onderdeel daarvan. Vorenstaande zou stedenbouwkundig meer tot één geheel moeten worden gesmeed, met als verbindingselementen een fontein, kunst en/of groen toepassingen. Is het een kwestie van een behoudende confessionele inslag, of het ontbreken van lef om de eerste stap daartoe te durven zetten. Wethouder Binnendijk lijkt er de man wel naar iets te durven, maar kan dat niet in zijn eentje. Ook hier is 1 + 1 meer dan 2. “Katwijkers kom op voor je zaak en benut wat jullie als mooie gaven in huis hebben”.
Menno Smitsloo
"WAT IS MACHT?" 26 oktober 2009 Leen je dat, erf je dat, koop je dat of verdien je dat? Echte macht verdien je en is duurzaam. Geleende macht, bijvoorbeeld door een dienstverband, heeft geen blijvend karakter. De koffiejuffrouw die jou geen tweede bakkie geeft omdat ze je niet mag, of de militair die nare acties moet uitvoeren zijn een voorbeeld van die geleende en dus misbruikte macht. Geërfde macht heeft ook geen blijvend karakter. Koningin Beatrix heeft in haar regeerperiode voldoende respect afgedwongen, om dat stukje hoogmoed wat kennelijk bij haar zware ambt hoort geaccepteerd te laten zijn. Willem Alexander zal zich met terugwerkende kracht hard moeten inspannen, om de slechts op papier toegekende macht daadwerkelijk in de vorm van onze monarchie gehandhaafd te zien. Macht die gekocht wordt is eigenlijk ook geleende macht en heeft een tijdelijk karakter, kijk maar naar Dirk Scheringa die van de een op de andere dag geen eigenaar meer van de landskampioen AZ was. Wanneer we nu naar de lijst van machtigsten binnen de lijst van de regio van Rijnstreek Business kijken, zien we velen, die binnen een geleende macht telkens een stapje verder zijn gekomen. Vaak betreft het ambtenaren of politici. Het grootste deel hiervan is die macht direct kwijt als ze uit functie worden gezet of gewoon met de VUT gaan. Slechts een klein deel behoudt ze, omdat er rond en door de persoon een synergie van respect en vertrouwen is opgebouwd, waarnaar blijft worden geluisterd en gehandeld. Verdiende macht dus. De welhaast enige categorie met direct verdiende macht zijn de ondernemers uit de lijst. Immers zij handelen vanuit een creatieve pioniersgeest, die mensen motiveert en inspireert. Datzelfde charisma behouden zij ook als ze failliet gaan. Zij lieten immers zien wat ze op eigen kracht konden bewerkstelligen en zijn daar meestal redelijk uniek in. Als we naar de Rijnlandse regio en wel specifiek naar het deel Leiden kijken, dan kunnen we binnen de structuur van diverse organisaties al gauw zien dat er bij het aanstellen van functionarissen of bestuursleden een voorliefde is voor het aanstellen van jaknikkers. Te weinig wordt de meestal kritische stem van ondernemers gevraagd en dus gehoord. Te vaak worden besturen met alle respect slechts bevolkt door accountants, advocaten of bankiers. Self made ondernemers worden vaak te lastig en/of direct bevonden en “konden er wel eens beter van worden”. Pure waanzin, want in deze tijd van automatisering en internet is het heel lastig om de kluit binnen bijvoorbeeld een bestuur, in je eentje te belazeren. Een glazen huisje dus. Belangenverstrengeling zou juist veel meer moeten worden nagestreefd. Wanneer je iemand vanuit de ruimtelijke ordeningspraktijk (bouwer, projectontwikkelaar, etc.) zo gek krijgt wethouder te worden, mag je er bij een beetje gemeente van uit gaan dat er minimaal miljoenen euro ’s per jaar worden bespaard, in weerwil tot wat we nu de hele dag aan geklungel in budgettering en bestemmingsplannen op ons af krijgen. Kortom de nieuwe lijst van 40 machtigsten 2010 aan wie de mensen een voorbeeld kunnen nemen is uit en laten we hopen dat zij die daar ooit van erven dezelfde macht op den duur verdienen in het belang van deze veel biedende regio in het hart van de Randstad.
Menno Smitsloo
|